âfetzede


âfetzede
(A.-F.)
[ ﻩدز ﺖﻓﺁ ]
belaya uğramış, afet görmüş.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • afetzede — is., Ar. āfet + Far. zede Afete uğramış, afet görmüş kimse …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • AFETZEDE — (C: Afetzedegân) f. Bir musibete, bir belâya ve bilhassa yangın, zelzele gibi bir felâkete uğramı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • AFETZEDEGÂN — (Afetzede. C.) f. Afete, belâya, felâkete uğramışlar …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük